rut

Ik wil u er even op attent maken dat op de volgende teksten copy controle van toepassing is.
Het is dus niet toegestaan zonder toestemming van de schrijver te citeren of te herplaatsen in wat voor vorm dan ook.
Dan kan ik ook nog melden dat de columns een mengeling zijn van feiten en fictie dus kijk goed uit wat u met deze informatie doet.
Dank u.

U bevindt zich in de krochten van de website van TEDIOUS RECORDS ! !







lees de column van

december 2011
januari 2010
april 2010
mei 2010
juli 2010
augustus 2010

Hier staan alle columns van 2007!
Hier staan alle columns van 2008!
Hier staan alle columns van 2009!

Hier even aanmelden voor een seintje zodra er een nieuwe column uit is!

back home




Januari 2010




Er was een periode van dooi afgekondigd maar dit is overdreven: Miep Gies, Edgar Vos, Bobby Charles, Lous Haasdijk, Johan Ferrier, Jay Reatard, en vele anderen. Allemaal al overleden in 2010.

Tja, Miep Gies is dood en de Anne Frank Stichting heeft aangekondigd haar lichaam met beton te injecteren en in het museum te plaatsen opdat HET nooit vergeten zal worden. Op zonnige dagen wordt ze naast DE kastanje gezet.

Ondertussen is door het rapport van commissie Davids -die de executie van Saddam Hussein ongedaan moet maken- het grappigste nieuws van afgelopen jaar definitief helemaal ondergesneeuwd, namelijk: de aanslag op eerste kerstdag van een 23 jarig Nigeriaantje op een Amerikaans passagiersvliegtuig. Na het mislukken van deze aanslag door een technisch probleem dook de Nederlander Schuringa met een grote klap boven op de terrorist waardoor veel mensen aan boord de indruk kregen dat de twee bij elkaar hoorden.
Ik las ook weer ergens dat die Nigeriaan het verprutst heeft door tijdgebrek. Ja, hij heeft tijdens de vlucht eerst de films afgekeken.
De explosieven had hij trouwens in zijn ondergoed verstopt en dat is gewoon een goede keuze. Wees eerlijk: ook al ziet men straks in de bodyscan een staaf dynamiet hangen tussen de benen van een neger denk ik niet dat er een alarmbel gaat rinkelen. Elk vooroordeel heeft zijn voordeel.

Het is niet ondenkbaar dat bij het lukken van die aanslag in het huidige beursklimaat de wereldeconomie een fatale klap had opgelopen. Een terroristische aanslag op dit moment zou onze fragiele conjunctuur zomaar opnieuw in een depressie doen schieten waardoor een nieuwe golf van omvallende banken, gedwongen ontslagen en uithuiszettingen over de wereld zou spoelen.

Indrukwekkend dat een willekeurige Nigeriaanse flapdrol zo'n invloed uit kan oefenen met zo'n simpele actie of in andere woorden: is ons huidige kapitalistische systeem wel zo ideaal als wij onszelf doen geloven.
De waarde van jouw woning is nu dus afhankelijk van het succesvol uitvoeren van een aanslag 6000 km verder op 10 km hoogte.
Vroeger was het allemaal veel overzichtelijker en makkelijker te bevatten. Toen wist je zodra er een grote Turkse familie naast je kwam wonen dat de waarde van je huis halveerde.

Later bleek trouwens dat Amerika ook een dikke vinger in deze aanslagpap had.
Dat was nog een behoorlijke drol onder de sneeuw (= actuele variant van de adder onder het gras).
Ja, heb je het niet gehoord?
Nee, je hoort er verder ook niets over. Maar hij gaf het gewoon toe, joh.
Die Obama! Op t.v.
Ja, Obama versprak zich gewoon op live t.v.
Nee? Niet gehoord?
Hoe kan dat nou, het is wel honderd keer herhaald.
Ja, namelijk toen hij zei dat deze mislukte aanslag voorkomen had kunnen worden!
Die mislukte aanslag, die had voorkomen kunnen worden! Zei die! Vreemd, niet?
Dat je een gelukte aanslag had willen voorkomen kan ik nog inkomen, maar een mislukte aanslag toch niet? Nou ja, wel fijn dat de president zo eerlijk is.
Ja, de informatiediensten waren niet helemaal duidelijk geweest gaft ie ook nog toe.
Ik lees ook nooit meer een handleiding, maar bij een zelfmoordaanslag zou ik VOOR DEZE ENE KEER wel een uitzondering maken.
Zoals ik hier al eerder schreef (maar hij is het herlezen waard): zelfmoord plegen is wel het laatste wat ik zou doen.
Maargoed, we zitten nu al een maand in de sneeuw (volgens het KNMI is dit de langste Kerst ooit) en iedereen is het extra beu. Je kunt dit lezen op de site zelfmoord.nl
Echt een gouden tip als je zelf met gevoelens van onverdraaglijke opgewektheid bent opgezadeld, je bent er zo vanaf. Veel depressiever kun je het niet krijgen. Ook een must voor de meppende dominee Gertjan Goldschmeding wiens kinderen nu onder toezicht van Bureau Jeugdzorg zijn geplaatst. Zijn letterlijke commentaar hierop: 'Ik ervaar dit als een flinke klap'. Maar wie uitdeelt moet ook kunnen incasseren.
Klappen krijgen en zelfmoordneigingen gaan hand in hand als je die site leest. Wanneer slaat de hand van je vader eens de hand aan zichzelf, vraag ik me bij sommige ingezonden stukken af.
Ik denk ook veel aan zelfmoord de laatste tijd, maar altijd in combinatie met anderen. Zo zag ik een fragmentje van '24 uur met Gordon' en dacht: weet je wie een keer zelfmoord zou moeten plegen?

naar boven

April 2010



Ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg dat we er helemaal klaar mee zijn:
het is tijd om IJsland over het randje van de wereld te duwen.

We wisten het al toen de eerste, zo niet dan toch zeker de tweede cd van Björk de normale wereld bevuilde: het zal nooit wat worden met IJsland. Eigenlijk wisten we het al toen we er achter kwamen dat geen boom het maar in zijn kruin haalt om daar te groeien. IJsland is de anus van moeder aarde. Een zin waar zowel het woord 'anus' als 'moeder' in voor komt wil niemand lezen maar is het al te laat, dankzij IJsland.

Ook de aardkorst probeert zijn handen af te trekken van deze kale knobbel. In alle richtingen verplaatsen de tektonische platen zich weg van IJsland maar ze kunnen niet sneller dan enkele centimeters per jaar. Wetende dat ze deze wegtrekkende beweging al miljoenen jaren volhouden geeft wel aan hoe waardeloos het daar moet zijn en dat er ook geen verbetering optreed. Door het gat wat deze platen achter laten komt af en toe een beetje poep naar buiten en dat is IJsland.

Vroeg je tot voorkort een willekeurig persoon te reageren op het woord IJsland zou deze antwoorden met 'geisers'. En daar is natuurlijk helemaal niets mis mee, het is alleen niet zo sprankelend als 'tulpen' of 'molentjes' waarbij je meteen prachtige plaatjes in je hoofd krijgt van eindeloze vergezichten met bloemen in prachtige kleuren die heerlijke geuren verspreiden en ondertussen zachtjes heen en weer walsen op het geluid van kabbelend water. Denk je aan een geiser zie je waarschijnlijk een log, grijs ding in een muffe, stoffige kast hangen alwaar deze het onbehaaglijk benauwd maakt onder het voortbrengen van een monotone zoem. Dat is IJsland.

We gniffelden nog om de belachelijkheid van 'het wapen van IJsland' waar ons een inkijkje wordt gegund in het brein van de bewoners: we zien een wanstaltige vogel die een dom rund van achteren neemt, een draak die onpasselijk wordt van zijn eigen asem en een afgetrokken biljarter leunend op zijn keu. Het tafereeltje toont ons treffend de treurnis van met elkaar opgescheept zitten op een toekomstloos stukje land met de afmeting van een stoeptegel.

Omdat IJsland ver genoeg weg ligt om er echt last van te hebben konden we het bestaan van dit smetje op de schepping gedogen. Sterker, soms verstreken decennia zonder te beseffen dat ten westen van Groot Brittannië er OOK nog leven was.
Maar na de diefstal van anderhalf miljard Nederlandse spaar euri eind 2008 door Landsbanki, schoot het ons weer te binnen. Des te wenkbrauwverhogend was het toen nog geen jaar later het verzoek tot toetreding van de EU op de mat viel. Tja, hiermee moeten we dan toch stellen dat Europa, toen we Denemarken naar binnen lieten niet gezien heeft dat ze in de kak had getrapt. Net als Groenland kleeft IJsland ook een beetje aan die Denen. Het verzoek is uiteraard meteen in de ijskast gezet, eerst kijken hoe zij die openstaande rekening van Icesave gaan betalen.
En die rekening cumulativeerd aanzienlijk nu onze IJsies opeens het vliegverkeer in heel West Europa plat hebben gelegd door het uitstoten van een aswolk waar geen einde aan lijkt te komen!
Wat denk je dat een dag niet kunnen vliegen de EU kost per uur?
Doordat deze wolk hoog in de atmosfeer ook nog eens onze zon belemmert haar werk te doen gaan wij niet alleen een koele zomer tegemoet maar ook nog enkele slechte wijnjaren. Daarnaast zal de brandende lava de plaatselijke gletsjers doen smelten wat de zeespiegel versneld doet stijgen zodat onze voeten hier nat worden. Dus die dijkophoging zal nu met spoed gerealiseerd moeten worden. Kortom, wij kunnen voorlopig nog veel narigheid verwachten met dank aan deze asbak in de Atlantische Oceaan.

Kun je ALLE narigheid van de wereld nu wel in de schoenen van deze onwetenden schuiven hoor ik jullie denken.
Het kan wel, maar het hoeft niet.
Het feit dat de schromelijk overtrokken rapportage van het IPCC over de negatieve gevolgen van de klimaatverandering door het recente IJslandse ingrijpen nu opeens toch blijkt te kloppen kan duiden op medeplichtigheid van deze organisatie.

naar boven

Mei 2010



Zo ging het tot vandaag voornamelijk over Jack de Vries. Onze staatssecretaris van defensie, specialisatie: schuinsmarcheren.
Hij blijkt naast zijn vrouw te stormbanen met een ondergeschikte.
Een zekere Melissa zou als schietschijf voor zijn losse flodders fungeren.
Bekenden van deze Melissa begonnen zich ernstige zorgen te maken om haar frequente doktersbezoeken tot bleek dat het hier een spindokter betrof. Een hele opluchting aan die kant, een klap in het gezicht voor het CDA.
Jack is spindokter van Balkenende.
Ik was laatst trouwens bij de dokter want iedereen thuis was dag en nacht aan het hoesten en ik werd er helemaal gek van. Ik zeg: 'dokter, je moet me wat geven tegen het hoesten want ik word er helemaal gek van'. Dus de dokter schrijft een receptje en ik naar de apotheek waar ik twee flessen mee krijg. Onderweg naar huis neem ik alvast een flinke slok, des te eerder ben ik er van af ja toch? Maar het sappie blijkt niet te zuipen, nimmer heb ik zoiets smerigs tot mij genomen! Ik kijk op het etiket wat er in godsnaam in zit en zie dat ik zojuist een flinke slok laxeermiddel heb geslikt. Woest storm ik de spreekkamer van mijn dokter binnen en vraag: 'Wat flik je me nou? Ik vraag om iets tegen het hoesten, blijk ik een flinke slok laxeermiddel te hebben genomen!' Waarop die dokter zegt: 'Durf jij nou nog te hoesten dan?'

Jack de Sleeze pist buiten het potje en dan komt heel rechtschapen Holland in actie en laat anoniem zijn mening horen in tweets, radioprogramma's, ingezonden brieven en wat al niet meer. Tuurlijk zit ie fout en is ie dom, maar het komt de andere partijen net even te goed uit om hier zo'n ophef over te maken.
Maar onze smetteloze (knipoogsmiley) kant van Nederland is ook nu weer niet te beroerd om op de achterste benen te gaan staan en even lekker tegen Jack de Vries aan te zeiken, aangezien juist deze Jack ons met regelmaat het moraliserende vingertje in het gezicht duwt aangaande het gezin dat de hoeksteen van de samenleving hoort te zijn.
Alsof een alcoholist niet mag zeggen dat drinken slecht voor je is.
Het lijkt soms wel of de mensen in de rij staan om zich voor een karretje te laten spannen.

Ik weet niet precies hoe maar op een of andere manier doet dit gedrag mij denken aan de verstoring van de herdenking op 4 mei op de Dam. Staan we daar onze voor niets en niemand wijkende oorlogshelden te herdenken, begint iemand te schreeuwen: stuift binnen 30 seconden het hele plein leeg! Hoe ironisch...als de oorlogsslachtoffers nog zouden leven zouden ze zich uit schaamte omdraaien in hun graf.

In ieder geval begon net heel Nederland zich met Jack de Vries te bemoeien, met zijn vrouw dan wel met zijn kinderen dan wel met Melissa dan wel met het CDA en het is al bijna verkiezingen.
Het eerste wat op zo'n moment bij een staatssecretaris van defensie casu quo spindokter opkomt is: de aandacht afleiden.
En zo geschiedde.
Vanaf het middaguur hadden we het opeens (knipoogsmiley) alleen nog maar over de vliegramp boven Libië.
Onder de 103 doden bevinden zich meer dan zestig Nederlanders.

Inderdaad een smakeloze insinuatie mijnerzijds, maar wie heeft gezegd dat je bij mij moet zijn voor goede smaak?
De realiteit gaat trouwens veel verder: terwijl ik deze column typ hoor ik dat de nabestaanden van de slachtoffers een gratis vlucht naar Tripoli aangeboden krijgen! Dat is wel heel erg wrang zeg...
Ondanks dat het vliegtuig fragmenteerde in miljoenen makkelijk hanteerbare stukjes is er toch één overlevende: een tienjarig Nederlands jongetje. Hij wordt momenteel mondiaal tot Verlosser gemaakt (en niet alleen door het CDA).
Ik gun dit individu hierbij een medialuwe jeugd maar vrees dat er nog voor deze dag om is om de filmrechten zal worden gevochten . Ik wens de (ook niet-Nederlandse) slachtoffers een behouden Hemelvaart toe.


naar boven

Juli 2010



Hoe is het met Rutte? Hoe is het met Rutte? Hoe is het met Robben!

Allemaal leuk en aardig natuurlijk zo'n kabinetsformatie maar niet half zo belangrijk als het WK voetbal. Als Nederland volgende week wereldkampioen wordt zijn we in één klap uit de crisis. Wij zijn in dit land maar twee keer 1: als Nederland goed speelt en als er een pak sneeuw ligt. Dan gaan de armen in elkaar en de schouders eronder en is ons landje met of zonder regering er in no-time bovenop. Je ziet nu al dat iedereen weer van elkaar houdt. Toen ik na de overwinning op Brazilië een glas bier bij iemand in zijn gezicht gooide werd ik door hem omhelst. Had dit op een doordeweekse dag drie maanden geleden gebeurd had ik een klap voor mijn porum in ontvangst genomen.

Het ontgaat niemand dat wij niet echt goed spelen op dit WK, maar er is toch iets vreemds aan de hand. Als liefhebber van complottheorieën wil ik een ogenopenende analyse van het grote Van Marwijk Masterplan met jullie delen. Het draagt de titel: Nou zijn wij een keer kut!

Ik moet hierbij vooraf aantekenen dat deze column erg veel weg heeft van een andere column van mijn hand uit juni 2008. Na drie fantastische poulewedstrijden overlaadde ik toen Van Basten met complimenten voor ons mooie spel met als gevolg dat we er de daaropvolgende wedstrijd uit vlogen. Dit was geenszins mijn bedoeling en ik zie heus wel het gevaar van herhaling door nu weer weg te lopen met onze coach, alleen is de grondslag wezenlijk anders: deze keer kunnen wij ECHT NIET voetballen. ©Van Marwijk Masterplan!

Pas in de 53e minuut van 'onze jongens' tegen: Brasil!!!
Nah nah nah nah nah nah nah naahhh,
mwhua nah nah nah nah nah nah naaaahhh,
nuh nuh nuh nah nah nah nah nuuaahhh mmwwhhoaaaa haaahaaaaa enz.

viel bij mij het kwartje.
Wij kunnen niet voetballen.
Het lukt gewoon niet.
We zeggen het zelf en de hele wereld is het met ons eens.
Het ziet er gewoon niet uit!

Deze bewering alleen al was voor het merendeel van onze opponenten rede om ons af te schrijven.
Niemand had het over ons en niemand heeft het over ons.
Waar vroeger toch altijd werd waargeschuwd (Zuid Afrikaans) dat men outsider Nederland in de gaten moest houden, niet zelden gevolgd door superlatieven over hoe mooi voetbal wij spelen om vervolgens halverwege het toernooi onder het genot van een schouderklop van noem maar een land, de bus naar huis in te stappen terwijl ze ons naschreeuwen dat eigenlijk HOLLAND in de finale had moeten staan. Altijd stond er toen een land in de finale dat slecht voetbal speelt. Maar nu zijn WIJ een keer kut en ik kan niet ontkennen: het bevalt prima!

Wij kijken tegenwoordig ook niet meer verder vooruit dan nodig: ons eerstvolgende doel is die viespeuk van een Suarez naar huis sturen.
Dat we hiermee in de finale komen is een bijzaak.
Ajax moet hem ook meteen verkopen nu hij veel waard is zodat we niet meer wekelijks tegen die rotkop hoeven aan te kijken.
Eerder versierde dit gedrocht al een penalty en diverse kaarten voor zijn directe tegenstanders, nu naait hij zelfs in zijn eentje heel Ghana in het achterste. Met walging luister ik naar de mensen die spreken van een geniale handsbal omdat Uruguay daardoor nog in het toernooi zit, het was gewoon een doelpunt voor Ghana. De bal had in het doel gegaan zonder die handsbal, het was de laatste seconde van de wedstrijd dus Ghana was gewoon door naar de volgende ronde. Door deze handsbal is nu Uruguay door.
Dit klopt natuurlijk niet.
Een penalty voor zo'n actie is geen goede straf omdat een penalty naast kan gaan.
Alle spelers van Ghana hadden na deze handsbal gewoon een penalty mogen nemen, net zo lang tot er eentje in zou gaan. Dat had eerlijk geweest.
De straf voor de veroorzaker van dit onrecht (viespeuk Suarez) is het missen van 1 wedstrijd.
Dit kan al helemaal niet! De straf is dus misschien wel het spelen van de WK finale.
Suarez had eigenlijk de strafschop van Ghana op zijn eigen doel moeten nemen, net zo lang opnieuw tot hij erin zou zitten. Dan had hij persoonlijk Uruguay naar huis geschoten, dat had een juiste straf geweest.
Suarez mist door zijn rode kaart dus de wedstrijd tegen Nederland en heeft alle zwakheden verklapt van onze spelers. Maar hij is zó lelijk dat ik me niet voor kan stellen dat er iemand naar hem luistert.

Ik ben dus ook voorstander van het gebruik van camerabeelden tijdens de wedstrijd om twijfelachtige arbitraire beslissingen te controleren. Het onrecht is te groot als je alleen de spelregels hanteert. Wel blijft lastig te bepalen hoever je hierin gaat, bijvoorbeeld: wat te doen bij het affluiten voor buitenspel van een doorgebroken speler die volgens de beelden niet buitenspel stond? Laat je hem alsnog alleen met de bal vanaf de middenstip op de doelman af stormen?

In ieder geval schoppen wij morgen dus Uruguay naar huis, dat doen we voor Ghana in een onooglijk slechte wedstrijd want wij kunnen niet voetballen. Het liefste winnen wij met 1-0 door een eigen doelpunt dat we na afloop opdragen aan Suarez, want vergeet niet: wij kunnen niet voetballen.
Denk er niet te licht over, het valt niet mee om slecht te spelen.
Vele WK winnaars voor ons speelden slecht, maar die hebben allen ook een slecht verleden. Van Marwijk laat in samenspraak met 'onze jongens' Oranje willens en wetens slecht spelen en dat is een geniale zet.

Iedereen gelooft ook dat wij niet kunnen voetballen en dat is ook een wereld prestatie. Let maar eens op:
Wij hebben ALLE kwalificatie wedstrijden voor dit WK gewonnen.
Dit is van alle deelnemende landen alleen Spanje en Nederland gelukt.
Spanje is hierdoor bestempeld tot de grote favoriet en over ons heeft helemaal niemand het. Dat is toch op zijn minst vreemd.

Maar ik zal het nog sterker vertellen:
zelfs na aanvang van het WK toernooi heeft Holland ook nog eens ALLE wedstrijden gewonnen!
Hierin staan wij helemaal alleen, wij zijn de enige die nog geen puntje heeft verspeelt en we zitten bij de laatste vier landen.
Heb je enig idee hoeveel landen er in de wereld zijn? Bijna 200!
Maar NOG horen wij iedereen praten over Spanje en Duitsland en niemand over ons.
Dit kan alleen door met volle overtuiging kut te spelen, dit te bevestigen bij interviews na de wedstrijden en dit te herhalen in de aanloop naar de volgende match.

Hoe klein is de kans dat wij van alle landen winnen met voetbal? Hoe vaak komt dat voor? Eens in de honderd jaar? Mooi dat we nu leven, dan! Als ik het eind van de finale haal natuurlijk, want mijn hart slaat nu al af en toe af met dit ©Van Markwijk Masterplan.

Sinds mij dit masterplan is geopenbaard zie ik opeens dat kut spelen ons niet makkelijk afgaat, het slechte spel komt vaak geforceerd over. Zie de wedstrijd tegen Brazilië:
het eerste doelpunt van Brazilië viel wel verdacht gemakkelijk, niet? Maar het suste ze wel lekker in slaap.
Wat dacht je van Robben die de hoekschop neemt door de bal een zacht duwtje te geven en vervolgens gewoon weg loopt. Jahoor!
Neem in herinnering de 90e minuut: 3 oranje spelers staan tegenover de Braziliaanse doelman en verprutsen de kans.
Te opzichtig voor woorden en overduidelijk als je beseft dat er opzet in het spel is, maar altijd nog beter dan Brazilië met 4-1 te verslaan: dat maakt je namelijk favoriet en dat kan niet want wij zijn kut.
Wij kunnen helemaal niet voetballen.
Laat de 4-0 winst van die Mannschaft op Argentinië de boventoon voeren, Duitsland is opeens favoriet boven Spanje of is toch Spanje favoriet. Of Duitsland? Of Spanje?

Niemand heeft het over ons, mede door het overdreven slechte spel van Van Persie.
Een van de beste spelers ter wereld raakt 'opeens' geen bal meer (knipoog).
Geen enkele actie lukt, geen pass komt aan, hij kijkt naar de bal alsof ie zo'n ding echt nog nooit eerder gezien heeft.
Dus die houden we lekker in de basis, voor de zekerheid op een verkeerde positie want wij zijn kut.
Die Van Persie wordt in de finale niet eens meer gedekt en dan PATS KLETS BOEM! Een paar acties en we zijn er! Geniaal.

Nee, dan waren 5 juni opeens de hamstringweken begonnen bij Robben.
Een driedubbele hamstring afgescheurd, finaal door midden en ook nog zwaar gekneusd ook nog. Echt hoor. Een week voor het WK. De hele wereld dacht:
Nederland = Robben ---> Robben = hamstring = minimaal 6 weken rust ---> Nederland = uitgeschakeld.
En ik tuinde er ook in!
Ook ik geloofde die onzin!
Onzin ja, want drie weken later staat hij 90 minuten lang lekker te ballen tegen die Brazilianen en dat kan natuurlijk helemaal niet met een hamstringblessure. WOW! Bedenk het allemaal maar eens...

Maar hoe dan ook: wij kunnen niet voetballen.
Met alle ogen gericht op Engeland of Portugal of Frankrijk of Italië of Brazilië of Uruzgan of Paraniguakoea slalommen wij stiekem naar die finale. Reken op een bloedeloze halve finale morgenavond, want NOU zijn WIJ een keer KUT!
Het is 28 graden in Nederland en mijn weerman blijft maar herhalen:
doe zo WEINIG mogelijk en BLIJF DRINKEN!
PRECIES WAT IK VAN PLAN WAS!
Lekker op de bank hangen, voetbal kijken en veel drinken!
Maar wel slecht voetbal, hé.
Laat die leeuw lekker in zijn hempie staan want wij zijn kut en hou dat vast.
Ik kan het niet vaak genoeg herhalen.
Blijf geloven dan zullen onze tegenstanders dat ook doen.
Dus wat zijn we?
Inderdaad!

naar boven

Augustus 2010



stavoren

Als je een ravage als deze veroorzaakt en je denkt er ongezien mee weg te komen ben je
mijns inziens niet goed in je hoofd!


De oprichter van de Aldi is overleden. Raar idee, vorige week was ik er nog...


Wat natuurlijk wel jammer is: de dood van Willem Breuker.
Zijn maffe muziek lag zo lekker in mijn straatje.
Voor de meeste mensen zaten er te veel tierelantijntjes in zijn nummers, maar ik smul van tierelantijntjes.
Hoe Breuker hoe leuker, werd er dan cynisch geroepen, maar ik smul van leuker.
Raar idee...
Afgelopen december was ik er nog!

Ik ben er nog steeds trouwens.

HIERZO de link naar zijn myspace en luister daar maar eens naar Hap Sap.


Dan nog even serieus over The voice of Holland.
Ik dacht de hele tijd naar een oprecht programma te kijken, blijkt het toch allemaal weer doorgestoken kaart!
Laat ik bij het begin beginnen:
Wat is het meest opvallende aan Ben Saunders?
Los van dat hij gewonnen heeft bedoel ik.
Dan bedoel ik ook niet dat hij ZeVoiz gewonnen heeft terwijl zijn broer Dean Popstars heeft gewonnen. Ik heb het over zijn uiterlijk.
Ik zal je even helpen met een foto van hem, misschien dat je hem niet helemaal voor de geest kan halen:
Ben
Juist! Zijn bril natuurlijk!
Hij heeft een hele rare bril op.
En toen viel bij mij het kwartje: die komt natuurlijk van zijn andere broer: Han!
De welbekende brillengigant.

Waarom wordt deze broer stilgehouden?
Wij kennen de hele familie van Ben en Dean inmiddels beter dan onze eigen familie, maar over broer Han geen woord...
Wat is hier loos?

Niet veel later viel alles voor mij op zijn plek: ik heb mij wederom laten inleven in een vooraf geregisseerde commercial.
Die hele auditieshow is een grote montuurpromotie betaald door de opticienmaffia.
Ben ik er toch weer ingestonken.
Ik werd bevestigd in mijn vermoedens toen ik zag dat Pearl tweede werd.
Laat Pearl nu niet geheel toevallig de naam zijn van die andere grote brillenboer!
En dan wordt ze ook nog per ongeluk tweede, zoals ons al jaren door deze onderneming wordt ingeramd:
Pearl tweede bril gratis.
Ik voel mij misbruikt en ga douchen...



December 2011



Nadat je de hele dag je lompe lichaam in 30+ graden door een willekeurige, stoffige en tot de nok met smog gevulde Aziatische stad heb lope sjouwe is niets lekkerder dan je bebaggerde benenwagen voor een grote beurt aan te bieden bij een van de talrijke massagestations. Dit is geen moeilijke opgave. Als kuikens in een nest die hun moeder met haar snavel vol wormen zien aanvliegen proberen de masseuzes mijn aandacht al van verre te vangen door het eindeloos herhalen van het woord 'joewanmasaas?' Na tientallen keren dat ik deze vraag met 'ja' beantwoord heb wil ik nu de balans opmaken en mijn ervaringen delen om zo punten waar verbetering mogelijk is herkenbaar te maken en te waarschuwen voor de gevaren.

De eerste veel gemaakte denkfout ligt al bij de voordeur van de salon op de toerist te wachten. Omdat het woord 'massage' op het raam van de salon staat denken Henk en Ingrid dat de werknemers massagisten zijn, maar deze werknemers noemen wij masseuses en het zijn ook helemaal geen masochisten die daar werken, maar sadisten. Zij vinden het veel leuker een ander pijn te doen dan zichzelf en geef ze daarin eens ongelijk.

Eenmaal binnen ligt er een tweede valkuil voor het oprapen: de keuze van de masseuse. Het is zinloos deze door uiterlijkheden te laten bepalen. Waar ik in het begin nog wel eens dacht dat een klein vrouwtje minder pijn doet dan een grote, of een hard schreeuwende harder knijpt dan een zacht pratende weet ik inmiddels beter. Iedereen kan pijn doen, hoe lief ze ook lachen bij binnenkomst. Dat is een ander misverstand: deze lach is niet voor u als klant bedoeld maar is een binnenpretje van de masseuse. Zij weet immers wat er komen gaat.

Zo, daar hebben we al een aantal onaangename verrassingen op een rijtje. Denk niet dat zulke onnozelheden voort komen uit toevallige misverstanden of beginnersfouten van uw kant, de hele beroepsgroep is namelijk gehuld in een wolk van talk of zo u wilt: zo glad als olie! Zo waren ook geen twee van de tientallen behandelingen die ik heb ondergaan hetzelfde en hier hebben we meteen een van de grootste bedenkingen over massages te pakken naar mijn idee. Je zou namelijk denken dat zo een eeuwenoude techniek inmiddels volledig uitontwikkeld is tot een moeder aller massages met voor elk lichaamsdeel 1 behandeling van bovennatuurlijke klasse. Maar elke keer weer verschilden de behandelingen en zo niet dan toch zeker de volgorde waarin deze voorbij kwamen. Elke masseuse heeft voor jouw linkerhelft een kompleet ander programma dan voor je rechterhelft wat toch ook op zijn minst wonderlijk is. Dit wordt nog versterkt wanneer twee masseuses naast elkaar werken: deze gaan onherroepelijk geanimeerd met elkaar in gesprek en vergeten hierbij de klant. Na 55 minuten 'linkerbeen' komt men tot het besef dat er een klant zit en dat de tijd bijna om is, waarop nog even vlug de rest wordt afgewerkt. Meer dan eens werd ik de straat op gestuurd met 1 stijf, en 1 slap been waardoor ik slingerend als een beschonken zeeman op volle zee mijn weg moest vervolgen.

Iedere masseuse zal wel haar eigen stijl hebben, maar als ze allemaal iets anders doen krijg ik het gevoel dat ze maar wat aanrommelen. Daarna komt als vanzelf de vraag bij mij op of het wel zo goed voor je is, zo'n massage. En of er al eens iemand aan overleden is, of nog erger. Nu is aan deze niet wenselijke ongeordendheid heel makkelijk een eind te maken middels het opstellen van een massage instructieboek, ofwel een hand-leiding. Hierin moeten de grepen duidelijk beschreven staan, inclusief de uitvoering en niet te vergeten: de volgorde. Mijn advies is hier ook meteen 'de grenzen van de massage' in vast te leggen. Want kom je de ene keer weg met een aai over de bol of een schouderklopke, de volgende keer is een opname op de intensive care noodzakelijk. Kortom: vooraf weet je nooit waar je achteraf aan toe bent.

Ik zal een ervaring delen als voorbeeld. Voor deze gelegenheid dacht ik mijzelf te trakteren op een bezoek aan een professioneel ogende massagesalon in een strak gebouw, smaakvol ingericht en zonder achterstallig onderhoud. Het bleek ook veel duurder dan gebruikelijk en laat mij dat gerucht ook meteen maar uit de wereld helpen: uw aanstaand lijden is niet afkoopbaar. Het gaat dus anders dan in de kerk. Of u nu 3,50 of 35 betaald, de gradatie pijn blijft gelijk, of sterker: bij een dure massage voelt u ook nog pijn in uw portemonnee!

Maargoed, voor mij was hier nieuw dat ik vooraf op een formulier moest invullen hoe ik mij nu voelde en hoe ik mij na de massage wilde voelen. Ik kon kiezen uit o.a. vernedert, mishandelt, aangerand, verkracht en nog zo een tiental meer. Ik vinkte twee opties aan: ontspannen en alert! Het leek mij dat je van goede huize moet komen wil je dat in een uurtje bewerkstelligen. Vervolgens begon het pantomime over wat uit moet en wat aan blijft, voor klant en masseuse een gestuntel en dus vastleggen in het instructieboek. Want nu moet soms de klant zich ontdoen van de bovenkleding, soms houdt men alle kleding aan, soms moet alle kleding uit.

Deze keer bleek alle kleding uit te moeten en kwam de infameuze papieren slip te voorschijn, waarbij de belangrijkste tip omtrent het gebruik hiervan is: leg de slip voor het gebruik niet op een nat plekje op de wastafel om te voorkomen dat uw geslacht reeds bij het verlaten van de kleedruimte als een eenogige Ome Willem zijn kop door het flinterdunne papier steekt. Ook tegen een olie massage is de luier niet bestand en is de kans groot dat naarmate de massage vordert, de verhullende functie van de broek afneemt en de overgebleven 3 elastiekjes meer als een vorm van versiering gaan dienen.

Ik moest plat op mijn rug gaan liggen en mijn ogen werden afgedekt met een doek. Ook hier zijn vele variaties in: de ene keer voel je je een broodje gezond als men sla, tomaat, komkommer, kaas en ik weet niet wat aan het opstapelen is, de andere keer krijg je een doek voor de ogen en voel je je meer een ter dood veroordeelde die van zijn beul een kap over het hoofd krijgt. Hoe dan ook, lekker is het afdekken van de ogen nooit omdat je niet ziet wat er gebeurd als er even niets gebeurd. Zo was ik al eens in de veronderstelling dat een massage was afgelopen toen bleek dat de masseur op een nabij staande kast was geklommen. Ik kwam hier pas achter nadat hij met een sprong zijn puntige knie als een 'grande finale' tussen mijn schouderbladen plantte.

Maar die dag begon de massage rustig, waarschijnlijk om mijn vertrouwen te winnen. Wat goed ging is dat ze mij niet los liet. Ik zag natuurlijk niets en des te belangrijker is het dat je dan kan voelen waar haar handen zijn. Dat hielp mij ontspannen. Naarmate de massage vorderde kwamen we bij het 'knakken der kootjes'. Dit is een terugkerend ritueel waarbij men met het volle gewicht, stuk voor stuk aan de vingers en tenen gaat hangen tot deze met een onplezierige 'KNAK' laten weten dat de grens is bereikt. Aangezien ik die week al meerdere keren 'geknakt' was bleek op die dag de 'knakfactor' zo goed als afwezig, tot irritatie van mijn masseuse. Want hoewel wij geen woord wisselden voelde ik aan de verruwing van haar grip dat wij een soort van aanvaring gehad hadden. Alsof ik mijn kootjes met opzet niet liet knakken. Hierdoor kwam ik in een agressievere fase van de massage terecht en begon ik een aantal grepen te herkennen. Zo was daar de okkenoot (met de knokkels kloppen op, en wrijven over de schedel), het spierballen rollen (met de knie over de spieren in de bovenarm op en neer bewegen) en het prikkeldraad (de twee handen naast elkaar op onderarm plaatsen en dan de handen in tegengestelde richting draaien). De herkenning stamt uit mijn kindertijd, toen kwamen deze technieken ook al voorbij wanneer ik avond aan avond na het eten door mijn broer op ludieke wijze in elkaar werd geslagen. (Achteraf gezien kreeg ik eigenlijk avond na avond een massage bedenk ik mij nu)

Maar terug naar de pijnbank. Want inmiddels was de rust teruggekeerd. Het grove werk lag kennelijk achter mij want na wat gerommel met schaaltjes vulde een menthol lucht het kamertje en werd ik ingesmeerd met een fluweelzachte, warme olie. Ik kreeg het gevoel alsof mijn beul mij vlak voor het voltrekken van het vonnis genade verleende. Alsof ze wilde zeggen (want we wisselden nog steeds geen woord): "Oke, ik was even boos, maar dat is nu allemaal historie. Ja, ik heb je een beetje au gedaan, maar a little bit of pain never hurt anyone" en zo was het ook. Ze liet me los en ik zweefde in de ruimte. De ruimte als in massagesalon of het universum, ik weet het niet zeker maar het was er doodstil en pikdonker. Ik had natuurlijk nog die lap voor mijn ogen... en ik vroeg mij af of het afgelopen was, de massage... moest ik opstaan? Ik had geen zin om op te staan...volkomen ontspannen...hmmm...wat had ik ook alweer ingevuld op dat formulier? Ontspannen en...oja: alert! en net toen ik mij dat herinnerde kreeg ik een keiharde trap in mijn kloten.

Zodoende zeg ik: richtlijnen. Dan weet de klant wat hij kan verwachten en ook of er sprake is van iemand die zijn/haar vak verstaat of van een 'beul de haas'. Aan een massage hoort u een positief gevoel over te houden en dat kan middels richtlijnen en een goede voorbereiding. Veel westerlingen denken wanneer ze een massagesalon betreden als 'consument' een 'gerenommeerd bedrijf' binnen te stappen, maar het boekwerk aan rechten dat consumenten bij ons hebben opgebouwd kunt u hier met uw slippertjes bij de voordeur achterlaten. Kunt u er nu al niet tegen als een verkoper een loopje met u neemt, heeft u bij een Aziatische massagesalon niets te zoeken. Hier lopen ze namelijk letterlijk over de klant heen. De rode loper die in ons land voor u wordt uitgerold, bent u hier zelf!

Verwacht ook niet dat een in elkaar geknutselde oorkonde, met of zonder afbeelding van de koning, de masseuse ervan zal weerhouden boven op u plaats te nemen terwijl u weerloos op uw buik met het gezicht in een ongewassen kussentje wordt gedrukt. Wat u wel kunt verwachten is dat ledematen in posities worden geforceerd die in onze ogen als onlogisch worden beschouwd. Hier kunt u ook nog eens niets van zeggen want communiceren is lastig, dan wel onmogelijk. Ook daar moet u tegen kunnen. Een harde klets op de bil betekent: omdraaien!

Het is goed dat u doorgelezen heeft want een verkeerd verwachtingspatroon kan een goed bedoelde massage gemakkelijk in een nachtmerrie doen veranderen en dat zou jammer zijn, want het is echt een aanrader!

naar boven